Приказна за старец кој живее сам во едно планинско село. Секое утро ја зема својата коза и се упатува кон црквата. Таму пали свеќа и со клепалото во камбаната ги повикува луѓето. Но, никој не доаѓа. Човекот секое утро го повторува истиот ритуал. Истовремено, со камбаната, комуницира со старецот од соседното село.
Еден ден, кога нема да ја чуе камбаната, се упатува во соседното село и во близина на црквата го наоѓа стариот човек. Самиот му копа гроб и го погребува на селските гробишта.
Следниот ден, одејќи кон селската црква, ја слуша камбаната од соседното село. Вознемирен, трча за да види што се случува. Но, не успева да дојде до црквата. Паѓа мртов на патот. Двајцата млади велосипедисти кои го наоѓаат, прават селфи со мртвиот човек. Тоа се истите млади луѓе што удираа по камбаната од забава за да се сликаат.
Напишано од Лидија Кировска
