Документарен филм за македонскиот поет и преведувач Илхами Емин (1931, Радовиш-2020, Скопје). Филмот почнува со приказ на панорама на Скопје а во офтон поетот рецитира делови од својата поезија.
Илхам Емин за себе вели дека е поет кој има два мајчини јазици, турски и македонски. И да живее 120 години, нема да ги заврши сите свои проекти. Тој раскажува за своето детство во Радовиш и маладоста во Штип и Скопје. Филмот е снимен на неколку локации во Македонија. Во Битола, во спомен собата на Кемал Ататурк, се сретнува со својот пријател Панде Манојлов-Председател на здружението за Турско-Македонско Пријателство. Евоцира спомени од средбите со Милтон Манаки. Раскажува за средбата со Тито и Јованка Броз на Бриони. Во филмот е користен архивски материјал од настани поврзани со Илхам Емин.
Напишано од Лидија Кировска
Режисер и продуцент: Исмет Арасан Директор на фотографија: Мустафа Кемал Коркмаз-Танер Акчил Оригинална музика: Ердал Ѓунеј Асистенти на режија: Уфук Озгул и Нихал Бејадин Техничка обработка и монтажа: Бариш Мерт Сајгин Превод на македонски: Мелахат Али
Поддржано од Генералниот Директорат за Филм при Министерството за Култура и Туризам на Р.Турција
